Polskie cechy probiercze: złoto, srebro, platyna
Cecha probiercza jest znakiem urzędowym, potwierdzającym wykonanie przez Urząd Probierczy badań określających zawartość metalu szlachetnego w wyrobie, informującym o wynikach tych badań (par.20.1, rozdz.5 - Prawo probiercze, Dz.U.Nr 55,poz.249, z późn.zm.).
Wszystkie wyroby z metali szlachetnych wyprodukowane w kraju lub za granicą mogą być dopuszczone do obrotu handlowego na terenie kraju po uprzednim ich zbadaniu przez organy administracji probierczej i oznakowaniu właściwą dla zawartości metalu szlachetnego w stopie cechą probierczą.
Zwolnienie od obowiązku zgłaszania do badania i cechowania określa Art.8.1 (Dz.U.z dn.28.06.1993r).
Wszystkie wyroby z metali szlachetnych wyprodukowane w kraju lub za granicą mogą być dopuszczone do obrotu handlowego na terenie kraju po uprzednim ich zbadaniu przez organy administracji probierczej i oznakowaniu właściwą dla zawartości metalu szlachetnego w stopie cechą probierczą.
Zwolnienie od obowiązku zgłaszania do badania i cechowania określa Art.8.1 (Dz.U.z dn.28.06.1993r).
| ZŁOTO: | |
| 960 |  |
| 750 |  |
| 585 |  |
| 500 |  |
| 375 |  |
| 333 |  |
| cecha dodatkowa |  |
| SREBRO: | |
| 925 |  |
| 875 |  |
| 830 |  |
| 800 |  |
| cecha dodatkowa |  |
| PLATYNA: | |
| 950 |  |
| cecha dodatkowa |  |
Litery występujące w cechach określają właściwe Urzędy Probiercze w kraju: A - Białystok, B - Bydgoszcz, G - Gdańsk, H - Chorzów, K - Kraków, L - Łódź, P - Poznań, V - Wrocław, W - Warszawa, Z - Częstochowa.
